14 października 1926 roku ukazała się pierwsza książka o Kubusiu Puchatku – „misiu o bardzo małym rozumku”, jak sam czule o sobie mówił. Choć od tamtej pory świat przeszedł ogromne przemiany kulturowe i społeczne, ale sympatyczny miś oraz jego przyjaciele ze Stumilowego Lasu niezmiennie zdobywają serca kolejnych pokoleń dzieci.
Po raz pierwszy pojawił się w mediach 24 grudnia 1925 r. w opowiadaniu Alana Alexandra Milne’a „Niewłaściwy gatunek pszczół” zamieszczonym w londyńskiej gazecie „The Evening News”. Sukces tej publikacji sprawił, że 14 października 1926 r. Milne wydał książkę „Kubuś Puchatek”, a dwa lata później – „Chatkę Puchatka”. Obie ukazały się w Polsce w 1938 r. w tłumaczeniu Ireny Tuwim. W oryginalnej wersji miś nosił imię Winnie-the-Pooh. Kubusiem Puchatkiem nazwała go siostra Juliana Tuwima.
„Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika”. „– Kubusiu, jak się pisze MIŁOŚĆ? – Prosiaczku, MIŁOŚĆ się nie pisze, MIŁOŚĆ się czuje”. „Dzień bez przyjaciela to jak garnek bez kropli miodu”. „Czasem najmniejsze rzeczy zajmują najwięcej miejsca w sercu”. „Myślenie nie jest łatwe, ale można się do niego przyzwyczaić”. „Nawet najdłuższa podróż zaczyna się od jednego kroku”. „Przyjaciel to ktoś, kto zna cię na wylot i mimo wszystko cię lubi”. „Nie zapomnij uśmiechu, bo to najkrótsza droga do szczęścia”. „Przyjaciele są jak gwiazdy – nie zawsze ich widzisz, ale wiesz, że są”.
Prawie każdy ma swoje ulubione powiedzenia z „Kubusia Puchatka”. Przemyślenia stające się prawdami, wypowiadane przez Kubusia i jego przyjaciół, od 100 lat uczą przyjaźni, miłości i radości z prostych chwil.
https://dzieje.pl/wiadomosci/kubus-puchatek-ma-juz-sto-lat
